Drgania miejscowe BHP
Drgania miejscowe to termin używany w bezpieczeństwie i higienie pracy (BHP) do opisania drgań mechanicznych, które oddziałują lokalnie na określoną część ciała pracownika – najczęściej ręce, nadgarstki lub ramiona – w wyniku obsługi maszyn, narzędzi ręcznych lub sprzętu wibrującego. Długotrwała ekspozycja na drgania miejscowe może prowadzić do rozwoju chorób zawodowych, takich jak zespół wibracyjny rąk. Objawia się on m.in. bólem, drętwieniem oraz osłabieniem siły mięśniowej w kończynach górnych.
Pomiar drgań miejscowych w miejscu pracy odbywa się za pomocą specjalistycznych urządzeń, które rejestrują poziom wibracji. Normy dopuszczalne dla pracowników są określone przez przepisy BHP i mają na celu ochronę zdrowia pracowników. Minimalizacja drgań miejscowych jest możliwa dzięki zastosowaniu narzędzi antywibracyjnych oraz organizacji przerw w pracy. Ergonomiczne stanowiska pracy również odgrywają kluczową rolę w redukcji narażenia na drgania.
Drgania ogólne BHP
Drgania ogólne BHP wpływają na cały organizm, oddziałując negatywnie na kręgosłup, układ mięśniowo-szkieletowy oraz układ krążenia. Mogą prowadzić do przewlekłych dolegliwości zdrowotnych, jeśli nie są odpowiednio kontrolowane. Praca na maszynach wibrujących lub pojazdach przemysłowych niesie ze sobą ryzyko wystąpienia poważnych zagrożeń zdrowotnych. Wibracje mogą powodować zmęczenie, bóle mięśniowe oraz problemy z koncentracją.
Ocena i pomiar drgań ogólnych odbywa się przy użyciu zaawansowanych technologii pomiarowych. Obowiązujące normy bezpieczeństwa określają maksymalne dopuszczalne poziomy wibracji dla różnych środowisk pracy. Firmy mogą minimalizować ryzyko związane z drganiami ogólnymi poprzez zastosowanie amortyzacji podłoża oraz sprzętu antywibracyjnego. Szkolenia pracowników w zakresie bezpiecznych praktyk również przyczyniają się do redukcji zagrożeń.